Stel, u bent een beurswaakhond, en u wordt geacht ervoor te zorgen dat mensen vrij handelen, maar niet frauderen. Vervolgens wordt iedereen boos op u omdat u mannen met Burberry-jassen en cricket-meisjes op schoot vrijelijk laat frauderen, ondanks dat u beiden al tig keer onderzocht heeft. Dat is de SEC, en dit is het onvoorstelbare verhaal erachter.
Beter opletten!
U bent dus een beurswaakhond, en u hoort opeens allemaal klachten over een meneer die een piramidespel zou spelen. Bij ontmoeting blijkt hij echter een gezellig, klein mannetje in een Burberry-jas. Dus laat u 'm gaan. Als blijkt dat hij mensen voor $50 miljard heeft opgelicht en een spoor van verwoesting achterlaat, vinden een hoop mensen u niet zo aardig meer. "Nooit meer laten gebeuren!" zegt iedereen streng. U knikt heftig nee.
En nu blijkt dat het toch weer gebeurd is. De SEC kondigde recentelijk heel verontwaardigd aan dat de fraude rondom de Sir Allen Stanford Financial Group een "fraude van choquerende omvang met gevolgen in de hele wereld" is. De Stanford Affair zal waarschijnlijk ongekende druk op de beurswaakhond leggen, want er zijn nu al tekenen van kollosale fouten van de SEC.
De beloftes
Stanford claimde een "diverse portfolio aan investeringen" te hebben. Dat moeten bijzondere investeringen geweest zijn, want in november werd 5,37% rente beloofd op CD's van drie jaar, terwijl banken 3,2% uitbetaalden. Beleggers konden bij Stanford zelfs 10 procent verdienen als ze hun centen 5 jaar wilden vastzetten.
In 2008 verloor het fonds slechts 1,3%, terwijl de S&P 500 39% daalde en de Dow Jones STOXX Europe 500 zo'n 41% verloor. De SEC vindt het achteraf ook "raar" dat de winst in zowel 1995 als 1996 precies 15,71% was.
En er waren anderen die het verhaal van Stanford twijfelachtig vonden. Alex Damaldy, een financieel analist, zegt in de Financial Times dat hij er 20 minuten over deed om een spreadsheet te maken waarin hij aantoont dat Stanford's winsten letterlijk onmogelijk zijn.
Die brochure-beloftes waren achteraf misschien wat "onwaarschijnlijk, dan wel onmogelijk" aldus de SEC. En dat had iedereen met gezond verstand kunnen verzinnen. Als u echter de veelheid aan aanwijzingen leest, is het bizar dat de SEC niet eerder heeft ingegrepen.
De fraude-aanwijzingen
Er zijn meerdere gevallen bekend van mensen die hun geld uit het fonds wilden halen, maar geweigerd werden door Stanford. De SEC zou de rekeningen geblokkeerd hebben. "Kom over twee maanden maar terug", zou er gezegd zijn. Op dit soort grapjes staan boetes, en daar kreeg de Stanford Financial Group er een hoop van.
Niet dat die boetes hoog waren (sterker nog, het ging steeds om wisselgeld), maar keer op keer werd er illegaal handelen van Stanford bestraft door de SEC. Neem 2007, toen het miljardenbedrijf een boete van maar liefst TWIN-TIG-DUI-ZEND DOLLAR kreeg omdat ze handelden terwijl ze te weinig centen liquide hadden. Daarna kregen ze een boete omdat ze de risico's van de beleggingen niet eerlijk genoeg uitlegden aan klanten. In juli van vorig jaar moesten ze alweer een enorm bedrag van TIEN-DUI-ZEND DOLLAR betalen omdat ze beleggingen niet binnen 15 minuten aan de SEC meldden. In november vorig jaar kregen ze een boete van DER-TIG-DUIZEND DOLLAR omdat ze niet volledig genoeg waren in cijferrapporten. En zo ging het nog even door.
Tijdens een routinecontrole in oktober 2006 viel het de SEC op dat er een aantal cijfers niet klopten, waarna ze een fraudeonderzoek begonnen. Dat onderzoek werd vervolgens geannuleerd op verzoek van een andere overheidsinstelling. Pas in december 2008 werd het onderzoek hervat, en kon Allen opgerold worden. Een zeer vreemd verhaal, helemaal omdat de SEC niet wil vertellen wie die andere overheidsinstelling was. Genoeg voer voor complot-denkers.
Overigens zat Stanford met $400.000 in een hedgefonds dat investeerde in Madoff. Dat vinden we dan wel weer grappig.