Terwijl de gemiddelde Nederlander zijn nine to five-bestaan tijdelijk heeft ingeruild voor het barbecueseizoen op camping Bakkum, gaat de staf van Obama gewoon door. Half vijf op, dan naar de sportschool, eerste meeting om zes uur en dan nog maar vijftien uur te gaan. Just another day at the office, en dat zeven dagen per week.
The Washington Post beschrijft hoe elke morgen als de kantine van het Witte Huis (de zogeheten White House Mess) om zeven uur zijn deuren opent, lange rijen met hongerige medewerkers al staan te wachten. Zij zijn dan namelijk al een uur aan het werk. Om acht uur 's avonds hetzelfde tafereel met dezelfde medewerkers die nog snel wat avondeten proberen te scoren voordat de cafetaria dichtgaat.
In januari voorspelde de website Politico.com al de terugkeer van het 'night-owl presidency'. Niet in de laatste plaats omdat Obama de grootste economische crisis sinds The Great Depression ging oplossen, een oorlog in Irak moest afronden, vrede in het Midden-Oosten ging brengen en nog wat tijdrovende zaken wilde veranderen, - maar ook omdat hij een nachtmens is.
Dag en nacht
Obama houdt regelmatig om elf uur 's avonds nog conference calls met zijn staf, en leest en schrijft vaak tot na middernacht. Zijn voorganger Bush daarentegen was een ochtendmens. Hij zat bij het opkomen van de eerste zonnestralen in zijn kantoor, maar ging wel gewoon om zes uur 's avonds naar huis en lag om tien uur in bed.
"Wij blijven elke avond tot laat en werken in het weekend - eigenlijk 24/7 dus", schrijft Mike Hammer, woordvoerder van Obama's Nationale Veiligheidsraad, in een e-mail naar de verslaggever van The Washington Post. "Ik weet niet goed welk voorbeeld ik moet geven, maar hier zit ik dan om half een 's nachts in Islamabad met generaal Jones uw e-mail te beantwoorden."
Gene Sperling, adviseur van Timothy Geithner, vertelt dat hij de nacht voordat het reddingsplan voor de huizensector werd gepresenteerd, om drie uur 's nachts de laatste documenten rondmailde met het verzoek om commentaar en aanvullingen. Vijf mensen antwoordden meteen.
De staf van Obama zou er inmiddels nog net niet uitzien als levende doden, maar de wallen onder de ogen worden met de dag dikker. (U herinnert zich vast nog wel senior economic advisor Larry Summers die in april tijdens een meeting met creditcard bobo’s even wegdoezelde, zie foto's.) Ze zouden er bijna van gaan terug verlangen naar de dagen van Ronald Reagan, die geloofde dat langer werken niet per se gelijk staat aan effectiever werken. Reagan begon rond een uurtje of negen en verliet de Oval Office iets na vijven. O ja, en rond lunchtijd nam hij twee uur de tijd om te eten, een dutje te doen, te relaxen en wat persoonlijke correspondentie af te handelen.
Bekijk de hele slideshow van Summers' dutje.
Ook Clinton stond bekend om zijn eindeloos lange werkdagen, waardoor hij zelf ook niet altijd even fris was.