Superbeleggers Alpinvest slachtoffer van rancuneuze vakbonden

Superbeleggers Alpinvest slachtoffer van rancuneuze vakbonden

Ouderwetse klassenstrijd in de boardrooms van de grote pensioenfondsen. De bestuurders van ABP en Zorg en Welzijn doen het eigen Alpinvest, Europa's grootste investeerder in private equity, in de verkoop. Het management wil de tent zelf overnemen, met de bonusbuit van afgelopen jaren. Maar de vakbonden blokkeren dat. Uit pure afgunst.

Eigenwaarde
Op basis van het later nogal tijdelijk gebleken toprendement in 2007, kende het management van Alpinvest zichzelf dat jaar een sappige bonus toe. Onder de vijftig (!) top dogs van de 118 medewerkers werd 150 miljoen euro verdeeld.

Het leverde de besturen van eigenaren ABP en Zorg en Welzijn, gedomineerd door de vakbonden, nogal wat problemen op, qua uitleg naar de achterban. Maar ze stonden jarenlang machteloos, want Alpinvest belegt en honoreert zelfstandig, en het management vond zichzelf dit nu eenmaal waard. Meer nog eigenlijk, als ze zelf ook kapitaal mochten aantrekken.

Dat mag het fonds, dat private equity-fondsen selecteert en ook direct belegt in bedrijven, nu dan eindelijk gaan doen. Maar wel zonder de 30 miljard euro spaargeld van ambtenaren en zorgwerkers: ABP en Zorg en Welzijn geloven sinds kort weer in hun inpandige capaciteiten om private equity te selecteren.

Payback time
Toch wil het management van Alpinvest het fonds graag overnemen. Zo groot is kennelijk het zelfvertrouwen van de bonusjagers na het dubbelcijferige jaarrendement van het afgelopen decennium. Maar voor de vakbonden is het payback time. Zij zouden het bestuur van Alpinvest de overname 'niet gunnen', zo valt vandaag te lezen in het FD.

Natuurlijk, zoete wraak voor de vakbonden. Maar beter zou zijn om het management Alpinvest gewoon te laten kopen, voor veel te veel geld - want mede gebaseerd op de cashflow van het opblaasjaar 2007 - en dan het pensioengeld zo snel mogelijk terug te trekken.

Met de aankoop van hun fonds, geschatte waarde tussen de 200 en 300 miljoen, leveren de kleptocraten zo een deel van hun graaiwerk in, om vervolgens te ontdekken dat ze zonder de gegarandeerde inflow van pensioengeld niet zulke grote meneren meer zijn.

Zoals de Italianen zeggen: wraak is een schotel die koud moet worden opgediend.