Anonieme bron onthult Nina Storms' duistere intimidatie-technieken

Het goede nieuws van het tv-treffen met meneer en mevrouw Storms is niet alleen dat de natie ziet van welke intimidatietechnieken dit demonische duo zich bedient, maar beter nog: verse bronnen melden zich met nieuwe verhalen. Lees snel verder...

Zo ontvingen wij vandaag een schrijven van een bron die van nabij - om niet te zeggen: aan den lijve - heeft ervaren hoe mensen kapot gemaakt worden die zakelijk of privé in aanvaring komen met Nina Aka/Brink/Storms-Vleeschrager. De bron is bij de 925-redactie bekend en deugt. Hij stelt over de methode-Nina: 'Geen middel wordt geschuwd, kort gedingen, repeterende beslagleggingen, bodemprocedures, strafrechtelijke aangiften, inbrengen van valse verklaringen, als ook het ‘bewerken’ van je privéomgeving en het gebruiken van niet-gerechtelijke middelen zoals het inzetten van privé-detectives, observanten, intimidatie, bedreiging, en andere ernstige inbreuken op de privacy (mobiele telefoon).'

Van: Anonymus

Aan: 925 redactie

Ik ben het meer dan zat!

Indien Pieter Storms open brieven kan schrijven, dan ik ook. Even moest ik in dat verband vanmorgen denken aan Emile Zola’s J’accuse (1898), maar ik heb de titel van dit stuk toch maar even aangepast. Aanklagen moet je aan professionals overlaten. Deze week heb ik mogen genieten van het persoonlijke duel tussen Pieter Storms, de huidige echtgenoot van Nina Vleeschdrager voorheen Brink, en journalist Jort Kelder. Pieter die zodanig van slag raakte dat hij zelfs zijn echtgenote met de achterhaalde naam ‘Nina Brink’ aanduidde.

Mensen laten we eerlijk zijn. Matthijs van Nieuwkerk heeft het gewoon goed gedaan. In ieder geval kon hij niet anders en het is wat flauw, ook van collega’s, om hem op dit incidentje aan te vallen. Teveel van die collega’s hebben Nina Storms/Brink in hun eigen programma’s en artikelen vrijelijk het podium gegeven om haar aangetaste imago op te poetsen. De regie lag dan niet bij de  programmaleiding, maar bij Nina en haar Pieter. Naar verluidt was soms zelfs vooraf schriftelijk vastgelegd wat wel en wat niet gevraagd zou mogen worden en wie daarbij wel en niet aanwezig mocht zijn. Zo werd ons collectief een rad voor de ogen gedraaid. Pieter Storms zat bij dergelijke gelegenheden ook wel in de zaal en werd dan soms ook in beeld gebracht. Maar op die momenten had hij daar dan kennelijk  geen bezwaar tegen. Merkwaardig!

"Ik heb er begrip voor dat het achterliggende conflict over de hoofden van veel mensen heen is gegaan, getuige ook sommige reacties op de diverse websites, en dat deze mensen niet met een dergelijk soort spektakeltelevisie geconfronteerd wensen te worden. Maar dit is wel waar het in de huidige samenleving om gaat.

Pieter Storms schrijft dat hij in het programma De Wereld Draait Door was verschenen om te praten over de verloedering van de journalistiek en het gebruikmaken van anonieme bronnen. Ik laat me er niet over uit of hij hiervoor de juiste persoon is en het gebruikmaken van anonieme bronnen is een uiterst middel dat inderdaad met de nodige waarborgen moet zijn omkleed.

“Maar in plaats daarvan ging het weer over mijn vrouw Nina”, schrijft Pieter. Wat een merkwaardige redenatie! Het is juist zijn echtgenote Nina die het noodzakelijk maakt dat bronnen anoniem moeten worden gehouden. Storms weet dat als geen ander. De winst voor het echtpaar zit namelijk in het feit dat zodra anonieme bronnen niet meer gebruikt zouden mogen worden, er geen bronnen meer hun stem zullen laten horen. In het verleden heeft Pieter Storms in de pers al de ‘ernstige’ bedreiging geuit dat iedereen die nog iets over Nina zou uiten snoeihard zou worden aangepakt. Overigens geen wijziging van beleid van het duo, in ieder geval niet van het vrouwelijke deel daarvan.

"Het echtpaar terroriseert ook journalisten en hoofdredacteuren zodra een hen niet welgevallig stukje in de pers verschijnt. Nina en haar grote geld denken te regeren en Nina denkt zich voortdurend boven de wet te kunnen plaatsen. Nina procedeert iedereen die ook maar enige kritiek op haar heeft letterlijk kapot. Geen middel wordt daarbij geschuwd, kortgedingen, repeterende beslagleggingen, bodemprocedures, strafrechtelijke aangiften, inbrengen van valse verklaringen, alsook het ‘bewerken’ van je privé-omgeving en het gebruiken van niet-gerechtelijke middelen zoals het inzetten van privé-detectives, observanten, intimidatie, bedreiging en andere ernstige inbreuken op de privacy (mobiele telefoon).

"Ze is wel zo slim altijd anderen voor haar karretje te spannen. Ook haar advocaten lenen zich hier tot op zekere hoogte voor, verwijzend naar de regel dat afgegaan mocht worden op hetgeen cliënt heeft verklaard. En mocht er verder ooit iets van uitkomen, haar betrokkenheid wordt dan steevast heftig ontkend, zij kruipt in de slachtofferrol, start tegenprocedures. Allemaal ten behoeve van haar zoektocht naar de bekende ‘splinter’ bij de ander om die vervolgens kunstmatig tot exorbitante proporties te vergroten ter verhulling van de ‘balk’ in haar eigen oog. Want daar mag de discussie uiteraard absoluut niet over gaan. Haar motto luidt: de ander zo mogelijk reeds op voorhand ernstig en publiekelijk in diskrediet brengen, raken in diens kernwaarde, in het kader van de ‘aanval is de beste verdediging’ en het aantasten van de geloofwaardigheid van de ander. Helaas is het omgekeerde nauwelijks mogelijk!

Gelooft u mij ik kan het weten, want ik heb het zo ongeveer allemaal zien gebeuren. Er komt wellicht een dag dat u het ook allemaal mag weten. Journalisten zoals Jort Kelder en Eric Smit stellen dergelijk gedrag mijn inziens terecht aan de kaak, want het raakt ons allemaal al was het alleen maar vanwege de integriteit van het zakendoen in het algemeen, het belasten van de zittende en staande magistratuur en de persvrijheid in het bijzonder. Velen zijn door de knieën (moeten) gaan voor het buiten proportionele geweld van Nina, maar persoonlijk ben ik van mening dat de keerzijde daarvan is dat er een ‘bevrijdend’ moment komt dat je niets meer hebt te verliezen.

"Indien de rechtsstaat niet in staat is burgers tegen dergelijke burgers te beschermen, hebben we in ieder geval nog de vrije journalistiek als bewaker daarvan. In dat opzicht is het dan wel weer jammer dat de discussie niet daarover is gegaan. Noch Jort Kelder, noch Eric Smit, heb ik ooit op enige onjuistheid kunnen betrappen anders dan wellicht een nuanceverschil. Hun bronnen moeten dus goed en veelvuldig zijn! Pieter en Nina zijn ernstig op zoek naar die bronnen en die dienen dus wel anoniem gehouden te worden.

"Van diverse zijden heb ik vernomen dat er door/ namens Nina contact is geweest met diverse personen om, zoals ik begreep, een ‘tegenverklaring’ los te krijgen. Vergeet niet: de beslagen zijn wel opgeheven, maar de bodemprocedure tegen Eric Smit loopt nog. Beide journalisten zijn prudent te werk gegaan en hoe gek het ook moge klinken, hebben mijn inziens voorzichtigheidshalve steeds een minimumpositie ingenomen. De bizarre werkelijkheid is u niet in volle omvang getoond.

"In ieder geval geldt dit mijn inziens voor Eric Smit met zijn boek over Nina. Delen 2 en 3 kunnen heus zomaar geschreven worden. Het wachten is op het boek van de huishoudster. Hetgeen u daarover leest, beschouw dat dan ook eens met vorenstaande in uw achterhoofd. De intrigerende, mijn inziens retorische, vraag resteert of Nina wel alles (juist) tegen Pieter heeft verteld?! Wie was het ook alweer die luid riep: Bronnen! Check altijd je bronnen!

A.A.

(Another Anonymous, bekend bij de redactie. U weet nu waarom!)

P.S. Bericht van de redactie. Als gezegd, 925 weet wie deze briefschrijver is en beschermt diens anonimiteit. De reden daarvoor wordt hierboven genoegzaam omschreven. In weerwil van alle juridische quatsch die P. Storms te berde brengt, genieten anonieme bronnen wel degelijk bescherming. Daar wijst ook Pieter Omzigt ons op, een CDA-politicus die zich niet alleen hard maakte tegen de woekerpolissen maar in de Raad van Europa een rapport indiende over het belang van het beschermen van klokkenluiders. Leescht hier Omzigts rapportage. (Jurisprudentie die Omzigts rapportage ondersteunt is onder veel meer de Autoweek-zaak en de gijzelingszaak tegen Telegraaf-journalist Bart Mos.)

Onderzoeksjournalist Eric Smit maakte voor zijn 'Kill Mickey'-verhaal in Quote (en ook beschreven en aangevuld in de recent verschenen Nina-biografie) gebruik van tientallen bronnen, waaronder minder dan een handvol anoniemen. Die bronnen zijn alleen bekend bij Jort Kelder, die enkelen apart op de redactie van Quote ontbood om de betrouwbaarheid verder te onderzoeken. Om redenen die het echtpaar Storms met hun verbale, fysieke en juridische agressie dagelijks bewijst, is er destijds na ampel beraad voor gekozen om het beroemde 'je zou het eventueel een sm-relatie kunnen noemen'-citaat op te nemen in het verhaal. De Quote-hoofdredactie weet wie dat zei en bevestigde. De bron zit dichterbij bij mevrouw Storms dan zij in haar boze dromen kan vermoeden. 

Andere feiten over het zakelijke doen en laten van het echtpaar Storms? 925 Houdt een voorkeur voor bronnen die openlijk opstaan tegen onrecht, maar als het écht niet anders kan... klokkenluiders aller landen, weescht welkom in onze rubriek Off the Record!